HOMEWORK 401 first day of school

posted on 24 Apr 2009 06:25 by shokora

"........."
 

     ฉันนั่งมองเจ้าซองกระดาษสีขาวที่อยู่บนมือของตัวเอง ด้วยสภาพหน้าตาที่มึนๆ สะลึมสะลือ

    ด้วยความที่บ้านของฉันนั้นอยู่ในตัวเมือง ทำให้ฉันต้องตื่นตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อที่จะได้ไปโรงเรียนให้ทัน นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมฉันถึงอยู่ในสภาพเช่นนี้ แต่ถึงฉันจะทรมานจากการตื่นเช้า(มากๆ) ฉันก็ไม่ต้องไปโรงเรียนเอง เพราะมี Dad คอยขับรถไปรับไปส่ง นั่นแหละคือเรื่องดี ไม่อยากจะคิดเลย ถ้าหากว่า Dad กลับอเมริกาไป ฉันจะอยู่ในสภาพยังไง คงจะแย่ยิ่งกว่านี้แน่ๆ TOT;;

    วันนี้เป็นวันแรกที่ฉันได้มาโรงเรียนใหม่แท้ๆ จะมัวทำตัวแบบนี้ไม่ได้หรอก คิดได้อย่างนั้นฉันจึงยกมือสองข้างขึ้นมาตบหน้าตัวเองเพื่อเรียกสติ

    แปะ! แปะ!

    โอ้ ตาสว่างขึ้นเลยแฮะ แต่ถ้านั่งอยู่แบบนี้นานๆเดี๋ยวก็คงจะง่วงอีกแน่ๆ แบบนี้ต้องหาอะไรทำ ฉันก้มมองเจ้าซองกระดาษสีขาวบนมือตัวเองอีกครั้ง ซองสีขาวเปล่าๆ แบบนี้ ถ้าฉันทำหายขึ้นมามันก็คงหาเจอยากแน่ๆ หรือถ้าหากไปสลับกับใครเข้าหล่ะ ? นั่นสินะ ต้องทำสัญลักษณ์ไว้ จะได้ไม่หายไง

    หลังจากที่คิดได้ ฉันก็เริ่มออกแบบ และ ละเลงเจ้าซองสีขาวนั่น

    และมันก็กลายล่างเป็นเช่นนี่ !!    

  

     โอ้ววว~  ฉันนี่ทำไมถึงเก่งอะไรแบบนี้นะ แถมอาการง่วงก็หายเป็นปลิดทิ้งเลย ยอดเยี่ยมจริงๆ !




    ฉันและนักเรียนคนอื่นๆถูกนำตัวมายังห้องเรียน มันทำให้ฉันสังเกตเห็นว่าสมาชิกในห้องของเรานั้นมีน้อยมา ถ้าเทียบกับโรงเรียนเก่าของฉันที่หนึ่งห้องจะต้องยัดเด็กเข้าไปประมาณ 50-60 คน แถมสมาชิกผู้ชายในห้องเรานั้นมีไม่ถึงสิบคนด้วยซ้ำ! โรงเรียนนี้มีอะไรให้ฉันแปลกใจเล่นอยู่เรื่อยเลย -_-;;
 
     ซักพักคุณครูบอกให้พวกเราแกะซองเพื่อดูสิ่งที่อยู่ข้างใน และสิ่งที่ฉันพบก็คือ

   

    5217..

    จากสัญชาตญาณแล้ว นี่คงจะเป็นเลขประจำตัวนักเรียนสินะ 17งั้นหรอ

    อื้มม~ ก็ดี ^U^




    ฉันเดินไล่หาที่โต๊ะของฉัน และได้มาพบกับความจริงที่ว่า...

    ฉันต้องนั่งหน้าห้อง !!!

      โรงเรียนนี้มีอะไรให้ฉันแปลกใจอีกแล้ว การนั่งหน้าห้องเหมือนเป็นฝันร้ายสำหรับฉันเลย เพราะเวลาเรียนเราจะอยู่ใกล้ชิดครูมากที่สุด ถูกครูใช้งานมากที่สุด โดนจับผิดง่ายที่สุด ถูกถามง่ายที่สุด แอบหลับก็ไม่ได้ และที่สำคัญ ยิ่งถ้าที่นี่มีครูที่เป็นชาวต่างชาติด้วยหละก็ ตายแน่ๆ ๆๆ แค่คิดก็ขนลุกแล้วหละ TTOTT

    ฉันนั่งละและเริ่มทำใจให้ร่มเข้าไว้ ก่อนที่จะหันไปพบกับเพื่อนที่นั่งคู่กัน

    ฉันส่งยิ้มไปให้เธอแทนคำพูดที่ว่า 'ยินดีที่ได้รู้จักจ๊ะ' เธอมองฉันนิ่งๆสักพักก่อนที่จะยิ้มตอบกลับมา รอยยิ้มของเธอน่ารักมากๆเลย เห็นแบบนี้แล้ว ฉันอยากจะทำให้เธอยิ้มบ่อยๆจัง ^___^

    ทำไมเริ่มมีลางสังหรณ์แปลกๆทางด้านหลัง ฉันละสายตาจากเพื่อนผู้หญิงคนเมื่อกี้หันมามองด้านหลังตนเอง และก็พบกับผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่พร้อมกับสีหน้าเรียบเฉย ภาพที่ฉันเห็นคือดวงไฟสีม่วงดวงใหญ่ลุกอยู่รอบตัวเธอ เธอค่อยๆช้อนหางตาขึ้นมามองฉัน! ฉันผวาและรีบหันหลังให้เธอ และเปลี่ยนมายิ้มให้กับเพื่อนผู้หญิงที่นั่งอยู่โต๊ะข้างหลังฉันแทน

      หลังจากที่ฉันยิ้มให้กับผู้หญิงที่นั่งอยู่โต๊ะทางด้านหลังฉัน เธอก็ยิ้มกลับให้ฉัน เธอน่ารักมากๆเลย และคนที่นั่งข้างๆเธอนั้นเป็นผู้ชาย! ฉันส่งยิ้มให้เขาและเขาก็พงกหัวกลับมา ทั้งคู่ก็ดูน่ารักดี หวังว่าฉันจะเข้ากับพวกเขาได้นะ ^U^

---------
 
สรุป
- เป็นวันแรกที่มาโรงเรียน แต่อยู่ในสภาพง่วงสุดๆ
- พยายามแก้ง่วง โดยการวาดเล่นบนซองที่ได้มา
- แปลกใจที่สมาชิกในห้องมีน้อย และมีผู้ชายไม่ถึงสิบคน
- ได้เลขที่ 17 และไม่ได้รู้สึกแย่อะไรกับเลขที่นี้
- ต้องนั่งข้างหน้า ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่เป็นเหมือนฝันร้ายสำหรับเธอ
- เพื่อนที่นั่งคู่กันคือเม่ย ชอบรอยยิ้มของเม่ยและอยากทำให้เม่ยยิ้มบ่อยๆ
- ด้านขวาคือรัม รู้สึกได้ถึงรังสีแปลกๆ
- ข้างหลังคือหมิงและปาท่องโก๋ คิดว่าทั้งคู่น่ารักดี

ลูกเรายังไม่ได้คุยกับใครสักคนเลยนี่นา! =[]=!

Comment

Comment:

Tweet

เย้ เพิ่งเจอบล็อกโชโกะจัง =[]=

โชโกะน่ารัก >_< เขียนซองแก้ง่วงด้วย 55

#5 By charoite on 2009-04-27 13:15

#2
แก้ไขคำผิดเรียบร้อยแล้วค่ะ
ขอบคุณมากนะคะพี่ค่อน ฮะฮะ

รับทราบแล้วค่า

*ตะเบ๊ะ!*

#4 By shoko on 2009-04-24 13:06

อนึ่ง ถ้าจะทำให้ shoutbox ไม่มีตัวเลื่อนลง (เพราะมันคงรกตาใช่ไหม) ก็ช่วยทำให้มันยาวขึ้นหน่อยสิครับ เพราะบางทีผมพิมพ์ข้อความไปสองครั้งก็เต็มล่ะ เลื่อนลงไม่ได้อีก
(แต่ถึงไงถ้าจะฝากเรื่องสำคัฐก็คง ems)

เรื่องที่สำคัญยิ่งกว่า
ถ้าทำ page รวม DB ใหม่แล้ว
ให้ไปโพสที่บล็อกโรงเรียนด้วยสิครับ
ที่ห้องส่ง DB น่ะ
(ฝึกไว้ ต่อไปจะได้ทำเป็นนิสัย ผมจะได้ไม่ตกข่าว)

#3 By โคค่อน on 2009-04-24 12:31

เขียนได้ออกมาสมเป็นโชโกะดี ดูมีประกายบางอย่างอยู่
ชอบตอนที่เขียนซองแล้วพูดกับตัวเอง...ทำไปได้นะ

เรื่องราวยังมีต่อไป กับรัมจะเป็นยังไงก็น่าสนครับ

แก้คำประจำวันนี้
- ทรมาณ -->ทรมาน
- สังเกตุ -->สังเกต
- ลางสังหร -->ลางสังหรณ์
- รังศี -->รังสี
เอาเท่าที่เห็น ทักไว้เพื่อการพัฒนาต่อไป

ส่วนเรื่องการใช้ภาษาอิโมติคอนนั้นไม่เป็นปัญหานักเพราะมีการบรรยายความรู้สึกควบคู่ไปแล้ว อีกทั้งปริมาณก็ยังไม่เยอะจนน่าหงุดหงิดเกิน ยังอ่านสบายอยู่big smile

#2 By โคค่อน on 2009-04-24 12:29

ดะ...ดวงตาไฟสีม่วง =[]=

(ในสายตาคนอื่น...ลูกเราน่ากลัวขนาดนั้นเลยสินะ...)

(กร๊าก)

#1 By ปันรัก on 2009-04-24 12:05